திருக்கயிலை பதிற்றந்தாதி

திருக்கயிலாயப் பதிற்றந்தாதி

நேரிசை வெண்பா

கண்டேன் கயிலைமலை, கண்டவுடன் ஆனந்தம்

கொண்டேன், உளத்திலெங்கும் கும்மாளம் - அண்டமெலாம்

ஆட்டத்தில் ஓட்டும் அகிலாண்ட நாயகனின்

தோட்டத்தில் நானோர் துளி

துளியேனும் மானசத்தின் தூநீரை உண்டால்

ஒளியேறும் , தீவினைகள் ஓடும் - தெளிவாகச்

சிந்திப்ப தெல்லாம் சிறப்பாம், சிவன்பாதம்

வந்திப்ப தொன்றே வகை

வகையறியேன், வாழும் வழியறியேன், நல்ல

தகையறியேன், என்தலைவா, என்னை - மிகையாக

வாழட்டும் என்றா வரவழைத்தாய்?, நின்னருளால்

சூழட்டும் ஞானச் சுடர்

சுடர்வெண்மைத் தூமணியே, தோன்றும் கயிலை

இடம்கொண்டு வாழும் இறையே- படங்கொண்ட

பாம்பணியும் தேவா, பராபரனே, உன்பதமே

நாம்புணையாக் கொண்டோம் நலம்

நலமாக உன்முகங்கள் நாற்புறமும் காணா

நிலைவைத்தாய் ஈதென்ன  நீதி?- வலமாக

வாராத போதும் மகாதேவா, உன்தோற்றம்

தாராயோ நீவந்து தான்.

தானே தயையாலே தங்கும் சிறுகுன்றாய்,

நானே மகிழவந்தாய் நாயகனே!- வானேயிவ்

வையத் திறங்கியே வந்ததுவோ, வாக்கினிலே

ஐயனே நிற்பாய் அமர்ந்து.

அமரர் துயர்தீர ஆலாலம் உண்டாய்,

இமயக் கயிலை இறையே- தமிழில்

கவிதை உயிர்பெறவே காட்டிடுவாய், உண்டோ

புவியிலே வேறு புகல்

புகல்வதெலாம் உன்றன் புகழ்பாட வேண்டும்,

நிகழ்வதெலாம் உன்றன் நெறியே - திகழ்கின்ற

அஞ்செழுத்து மந்திரத்தை ஆரா  தனை செய்யும்

நெஞ்சினுக் கேது நிகர்?

நிகரிலை என்றே நினதுமலை  பேர்க்கும்

அகமுனைப் புற்ற அரக்கன் - பகபகெனக்

கர்ச்சித்தான் தன்னுடைய கைநைந்து போனதனால்,

அர்ச்சித்தான் பாட்டால் அவன்.

அவனியென்ன, பேரண்டம் அத்தனையும் உன்றன்

உவகையிலே தானொழுங்காய் ஓடும் - கவிதைகளில்

பண்ணாரக் கொஞ்சும் பரமா, மனம்நிறைந்தேன்

கண்ணார நானுன்னைக் கண்டு.